Sociale meerwaarde in actie: Microfinanciering als motor voor verandering in Albanië

Door Dorien op 25-8-2012

     

Albanië is een van de armste landen in Europa met een lange geschiedenis van sociale en economische onrust. Gekenmerkt door een jarenlang communistisch regime, o.a. als onderdeel van de Sovjet Unie en later als bondgenoot van het communistische China, maakte de verkiezingen in 1992 een eind aan de macht van de Communistische Partij en werd er een democratische overheid gevormd. Maar al snel na deze veranderingen brak in het land anarchie uit met een korte burgeroorlog als gevolg. Maar ook nu de rust vandaag de dag weer enigszins lijkt weergekeerd, heeft het land het zwaar met de wereldwijde financiële crisis en de erfenissen uit het verleden.


 

Van de 3.6 miljoen inwoners leeft een groot deel onder de armoedegrens. Hoewel ‘slechts’ ruim twaalf procent van de bevolking zeer arm is, is het belangrijkste probleem dat deze groep voornamelijk te vinden is op het platteland, waar tachtig procent van de mensen tot de allerarmsten behoort. Deze plattelandsgebieden zijn vooral gelegen in de noordelijke en noordoostelijke regio en kenmerken zich door de extreem slechte bereikbaarheid. Hierdoor is armoede sterk geconcentreerd, moeilijk te benaderen en dus moeilijk te bestrijden. Deze geïsoleerde gemeenschappen moeten grotendeels zelfvoorzienend zijn, omdat ze zijn afgezonderd van infrastructuur, bronnen en de markt. Tijdens de oogstperiode kunnen ze hun overschotten daardoor niet kwijt op de markt, terwijl in tijden van grote schaarste in de winter diezelfde mensen honger lijden. Een recent rapport van de IMF stelde dan ook dat er een duidelijke relatie is tussen armoede en de staat van de infrastructuur in Albanië.

De fysieke afzondering heeft ook sociale afzondering als gevolg. In de geïsoleerde samenlevingen is weinig beschikbaarheid van goed onderwijs, waardoor ouderwetse tradities en gewoontes in stand worden gehouden. Vooral de sterke overheersing van de man in gezinnen en discriminatie tegen bepaalde rassen vormen een groot probleem. Sociale afzondering van bepaalde groepen, zoals vrouwen of de Roma’s, is het gevolg. Deze groepen zijn daardoor extra kwetsbaar voor armoede.

De situatie in het land is zo slecht dat velen, voornamelijk mannen, hun kansen in het buitenland zoeken. In 2008 werkte 35 procent van de beroepsbevolking buiten Albanië. Vrouwen blijven hierdoor vaak alleen achter met hun gezin. Dit heeft grote negatieve gevolgen. Veel kinderen maken hun basisschool niet af en steeds meer vrouwen worden slachtoffer van mensenhandel.

Albanië werkt er hard aan om de situatie van het land te verbeteren. Zo wil het graag deelnemen aan de Europese Unie. Het land doet zijn best om aan de strenge toetredingseisen van de EU te voldoen; zoals de wetgeving op orde krijgen en strijden tegen corruptie en georganiseerde misdaad. Ook zijn er programma’s opgezet om de infrastructuur, de gezondheidszorg en het onderwijs te verbeteren. Recentelijk investeerde de Albanese overheid nog bijna twee miljard euro in het verbeteren van het wegennet en de elektriciteitsvoorziening.
 



Wij geloven sterk dat microfinanciering hierin een belangrijke rol kan spelen. Met economische perspectieven kunnen namelijk positieve kanten van de Albaniërs, zoals de goede arbeidsethos en sterke familiebanden, worden ingezet voor een betere en stabielere toekomst. Zo heeft VisionFund Albania, onze partner in Albanië, ‘integratie leningen’ bedacht om het gat te dichten tussen de geïsoleerde gemeenschappen en de markt. VisionFund Albania richt zich op het vergroten van kansen voor de allerarmsten, met speciale aandacht voor kinderen, vrouwen, etnische groepen en mensen met een handicap. Aandacht voor juist de meest zwakke doelgroepen is volgens VisionFund Albania cruciaal voor een duurzame oplossing voor armoede en honger. Door het vergroten van de mogelijkheden tot ondernemen, is de verwachting dat het gezinsinkomen en de werkgelegenheid zal gaan verbeteren. Daarnaast zorgt de empowerment van vrouwen niet alleen voor verbeteringen van hun economische toestand, maar vooral ook in een verbeterde balans in hun echtelijke macht en hun sociale status.
 

  


Een mooi voorbeeld is het verhaal van Lindita. Drie jaar geleden ontving zij haar eerste lening om een kleine onderneming op te starten. Zij zette een klein winkeltje op van waaruit zij een zeer grote diversiteit aan producten aan kon bieden. Hiermee was zij in staat in bijna de volledige behoefte te voorzien van de honderd families in haar gemeenschap. Deze van nature erg verlegen vrouw is het gelukt om daadwerkelijk een eigen winkel te onderhouden. “De eerste keer dat ik een klant in mijn winkel moest helpen was ik erg bang en onzeker, omdat ik geen enkele ervaring had. Maar al snel begon ik te beseffen dat ik dit heel goed kon.”, aldus Lindita.



We weten dat alle leden van de Wakibi gemeenschap er naar streven het effect van het geld dat ze uitlenen te maximaliseren. We nodigen je dan ook uit om bij het kiezen van een lener de sociale keurmerken van de veldpartner daarbij in overweging te nemen. Klik hier voor meer informatie over Sociale Meerwaarde. Als je vragen of commentaar hebt over Sociale Meerwaarde of de betrokkenheid van Wakibi, mail dan naar support@wakibi.nl.




Bronnen:
www.kiva.org
http://visionfund.al/new/en/
planipolis.iiep.unesco.org
www.imf.org
IMF (International monetary Fund); Publication Services; Albania: Poverty Reduction Strategy Paper— National Strategy for Development and Integration; august 2008; Washington, D.C.