Wereldwijd zijn er 1,7 miljard volwassenen die geen toegang hebben tot een bankrekening. Dat is 31% van alle volwassenen! Voor ons bijna ondenkbaar. Hoe vaak hou je op een dag je bankpas even tegen de pinautomaat om iets te betalen?
De reden dat deze mensen geen rekening kunnen openen, is omdat ze in veel gevallen niet over identificatiepapieren beschikken. Zo’n klein papiertje bepaalt daarmee in grote mate hun leven!
Leven zonder identificatiebewijs
Banken zijn overal ter wereld verplicht om klanten te vragen naar hun identificatie. Dat is vooral praktisch voor hun eigen dienstverlening maar ook bedoeld om witwassen en illegale activiteiten tegen te gaan. Wanneer je geen identificatiebewijs hebt, is een bankrekening openen dus onmogelijk.
En wanneer je geen toegang hebt tot een bank, moet je alles met cash geld betalen. Dat maakt je kwetsbaar voor diefstal en beperkt je om je leven financieel goed op orde te krijgen. Bovendien kun je geen krediet afsluiten voor het kopen van een huis, het volgen van een opleiding of medische verzorging. Op die manier blijft armoede een vicieuze cirkel.
Het zal je niet verbazen dat de 1,7 miljard mensen zonder bankrekening dan ook vooral tot de arme bevolking behoren.
Waarom hebben mensen geen id-bewijs?
Er zijn globaal twee hoofdredenen waarom deze mensen niet over identificatie beschikken:
1. Relatief duur
Voor iemand op het platteland, ten zuiden van de Sahara in Afrika, kan het zomaar 2 dagen reizen zijn naar de stad te reizen om een ID kaart op te halen, als hij al over een geboortebewijs beschikt. Inclusief de kosten voor verblijf en de identificatiepapieren kost zo’n reis – heen en terug - hem ruim een week aan inkomen. Een hoop geld, als je al ternauwernood kunt rondkomen.
2. Geen noodzaak
Diezelfde persoon uit de sub-Sahara heeft waarschijnlijk zijn hele leven al geleefd zonder dat iemand hem ooit om identificatie heeft gevraagd. Een ID heeft voor hem weinig nut. Waarom zou je daar dan kosten voor maken? Hij rijdt geen auto, er is toch geen bank op de plek waar hij woont en stemmen doet hij ook niet.
De cirkel doorbreken
Omdat armen geen identiteitsbewijs hebben, krijgen ze geen toegang tot bepaalde voorzieningen. Geen bankrekening, geen lening om een beter bestaan op te bouwen. En zo blijven ze dus arm. Een vicieuze cirkel, die doorbroken moet worden. Gelukkig zijn er ook manieren om mensen die geen toegang hebben tot een bank te helpen. Zo hebben Kiva (en Wakibi) in de afgelopen 13 jaar 1,2 miljard US dollar uitgeleend aan microkrediet aan miljoenen mensen, vaak in gebieden waar men niet beschikt over internet, mobiele telefoons of een formele identiteit. Dat ging niet zonder uitdagingen, maar die leningen bleken wel behoorlijk kredietwaardig: 96,9% werd terugbetaald. Ter vergelijking: in Amerika is het terugbetalingspercentage van hypotheken 96,5%.
Het bewijst dat microkrediet verstrekken écht werkt voor deze mensen, en dat het niet risicovoller is dan andere leningen. Dus als het verkrijgen van een ID-bewijs makkelijker en goedkoper gemaakt wordt, staat niets lokale, regionale, nationale én internationale banken meer in de weg om kleine leningen verstrekken aan mensen die op of onder de armoedegrens leven.
Het goede nieuws!
Met de huidige technische en digitale mogelijkheden moet het mogelijk zijn om identificatie ook mogelijk te maken in ver afgelegen gebieden en voor mensen met minder financiële middelen. Daarom werkt Kiva met organisaties als ID2020 en het World Wide Web Consortium (W3C) om deze mensen in de toekomst een formele identificatie te verstrekken en zo financiële barrières omver te werpen. Op Tech for social impact kun je de voortgang volgen.
Tot het zover is, help je mensen zonder toegang tot financiële instellingen zelfredzaam te worden door een kleine lening te verstrekken via Wakibi. Neem een kijkje op de projectenpagina om te zien welk project jij wilt ondersteunen.
Dit artikel is een bewerking van een Kiva artikel. Lees hier het volledige artikel.
